List-o-mania Part 1

First half of the year is nearly over, so it's time to make lists again! This time I'm gonna spread it over a couple of days. Beginning today with...

Fortune cookies!
Something I think could be fun: I’m going to rate some random upcoming releases from the second half of the last year of the decade (Yes, I am anticipating both albums and vigorous list-making these upcoming six months). Obviously, without even having had the chance to hear them. Just to see how good I would be as a fortune teller, or fortune cookie, or how prejudiced :)

The Resistance - Muse: 6.2
? - Los Campesinos!: 9.3 (It has to be, as I still haven't figured which one of the albums that came out last year (or album and record) I like better. And it has 16 songs on it! 16!)
Skyscraper – Julian Plenti: 7.3
Everything Goes Wrong – Vivian Girls: 7.4
Love 2 – Air: 6.8
Don’t Stop – Annie: 7.8
? – We Have Band: 8.7
No more stories are told today I'm sorry they washed away. No more stories the world is grey I'm tired let's wash away – Mew: 5.6
And last, and apparently least:
Humbug – Arctic Monkeys: 3.6

Summer is here!

Yep, eindelijk goed weer, en nog geen vakantie gepland. Maar daar is verandering in gekomen. Vorige week nog lichtelijk teleurgesteld omdat ik Grizzly Bear waarschijnlijk moet gaan missen aangezien ze in november tijdens hun tour wel in Nederland, maar niet in London spelen. Ze spelen namelijk in augustus in London.
Idee voor een leuke vakantie dus, ware het niet dat het concert in London al lang en breed is uitverkocht, in tegenstelling tot de Nederlandse tegenhanger. Maar toen ik toch bezig was met bekijken wat er allemaal in London speelt deze zomer kwam ik dit mooie rijtje tegen:
28/7 - White Rabbits
29/7 - You Love Her Coz Shes Dead
30/7 - Dinosaur Pile-Up
31/7 - Waiting for Godot
1/8 - Field Day
Zeker mooi aangezien ik dan net klaar ben met mijn stage en overal nog tickets, en goedkope vliegtickets voor beschikbaar zijn. En geen van de bands speelt deze zomer in Nederland (een aantal van de dingen die op Field Day staan wel, maar genoeg andere dingen om te zien).

Ik geloof dat ik toch nog op vakantie ga dit jaar :)

Spencer Krug: The Best Of.

“Sunset Rubdown, dat is toch die band van Spencer Krug, van Wolf Parade?” “Ja, die band met Dan Boeckner, van Handsome Furs.” “Maar Krug heeft laatst toch nog een album uitgebracht met Swan Lake?” “Ja, daar speelt ie ook in mee, met Dan Bejar van Destroyer en the New Pornographers, en Carey Mercer van Frog Eyes.” “Frog Eyes, had Krug daar ook niet iets mee te maken?” “Ja, hij is samen met Mercer de band begonnen, maar daar is hij toch mee gestopt. Hij neemt nog wel af en toe wat met ze op.” “Dus Jack White is niet de enige met vier bands?” “Nou, Krug heeft ook nog Fifths of Seven waar hij met Beckie Foon van A Silver Mt. Zion instrumentale muziek maakt.” “Heeft ie soms ook nog een lijntje naar Steven Hawking?”

Dat Spencer Krug een druk bezet man is moge duidelijk zijn. Zo druk bezet zelfs, dat hij het voor elkaar heeft gekregen om in drie maanden tijd twee albums uit te brengen met twee verschillende bands, waarbij hij bij beide album ook daadwerkelijk een essentiële kracht achter het eindproduct was. Misschien had hij echter iets te veel draken te bevechten want het nummer ‘Paper Lace’ klinkt wel erg bekend. Niet in de zin dat hij de handdoek in de ring heeft gegooid en in het kader van ‘beter goed gejat dan slecht bedacht’ een goed verhulde cover op het album heeft geplaatst, nee, hij heeft een nummer van Swan Lake hergebruikt. En dan nog wel een nummer van het in maart uitgebrachte Enemy Mine, een album dat tijdens het opnemen van Dragonslayer nog niet uit was, al is Dragonslayer tijdens live-optredens opgenomen, dus heel veel tijd heeft dat waarschijnlijk ook niet in beslag genomen.

Is het dan nog een cover? Het is immers van dezelfde artiest, dezelfde tekstschrijver en zanger, alleen de begeleiding verschilt, en dan niet eens ingrijpend: het nummer is wel drie hele seconden langer en Camilla (degene die niet met Prins Charles getrouwd is)Wynne Ingr doet de backing vocals in plaats van Dan Bejar. Of zou hij misschien vergeten zijn dat hij het nummer al had opgenomen met Swan Lake, vond het terug in een stoffige lade onder een boek met zijn postzegelverzameling (want wat leg je anders in een stoffige lade?) en leek het hem wel geschikt voor Sunset Rubdown? Hij zou natuurlijk ook van mening kunnen zijn dat het tot één van de beste nummers behoort die ooit uit zijn hoofd zijn komen rollen (en dat zijn er heel wat, want Krug staat behalve voor kwantiteit ook voor kwaliteit) en dat het nummer het daarom verdiende om op nóg een album te verschijnen. Wat de reden ook is, ‘Paper Lace’ is dit jaar op twee verschillende albums verschenen, en op beide albums weet het nou niet bepaald te overtuigen.

Dat het lenen van andere nummers ook goed uit kan pakken, laat Spencer Krug horen op ‘Idiot Heart’. Daarin grijpt hij even terug op het eerste album dat Sunset Rubdown als band uitbracht (het is ooit begonnen als solo-project van Spencer Krug): Shut Up I Am Dreaming. Uit het nummer ‘The Men Are Called Horsemen There’ hergebruikt hij de regel “If I was a horse, I would throw up the reins”. Maar niet alleen eigen teksten komen in aanmerking, want is de regel “I say, I love you but I hate this city” niet een kleine hommage aan Handsome Furs? Niet dat de man zelf niet meer in staat is een goed doordachte volzin aan te leveren, integendeel zelfs, het nummer zit er vol mee. “You want to walk around like you own the joint, the way that Icarus thought he might own the sky,” is een van die frases, die meteen ook de albumtitel enigzins verklaart gezien het veelvuldig terugkeren van mythologische en Middeleeuwse figuren in de nummers.

Zo is daar het nummer dat ‘Idiot Heart’ opvolgt op het album al meteen: ‘Apollo and the Buffalo and Anna Anna Anna Oh!’, een titel die volgens sommigen zo terecht zou kunnen op een album van Frog Eyes, maar gezien ik de albums van Frog Eyes niet zo goed ken (helemaal niet zeg maar), waag ik me niet aan die uitspraak. Behalve de niet te missen mythologische referentie in de titel bezingt Krug, zoals het hoort in een epos, ook nog even zijn muze: “I say where have you been, where have you been, Erato?” Waarbij het misschien even handig is om te vertellen dat Erato de muze van de lyrische poëzie is (dank u wel Wikipedia).

Ook naar het tweede album van Sunset Rubdown dat in 2007 uitkwam wordt nog even verwezen met het nummer ‘You Go On Ahead (Trumpet Trumpet II)’, waarmee zo ongeveer de hele back catalogue van Krug aan de beurt is geweest. Wolf Parade-verwijzingen worden nog even bewaard tot het eind van het album, wat het wachten zeker de moeite waard is. Het voorlaatste nummer ‘Nightingale/December Song’ is een mooie opmaat naar het slotstuk en prachtvoorbeeld van de songwriting-skills van Krug, die zijn teksten zo vol overtuiging brengt dat de tekst zelf bijna begint te gloeien: “I see us all as lonely fires that have burned alive as long as we remember / But like all fireworks and all sunsets we all burn in different ways / You are a fast explosion and I am the embers / And though your flames are quick and mean they will not last the year / But expire like a sudden falling star / That only nightingales had seen before migrating to southern jungles / And in this way you will come find me in December”

Zoals het een dragonslayer betaamt, eindigt de queeste in the ‘Dragon’s Lair’, een nummer dat (om de cirkel rond te maken) wel even doet denken aan ‘Kissing the Beehive’, het afsluitende nummer van het laatste album dat Krug vorig jaar nog schreef met Dan Boeckner. Niet alleen omdat het hier een albumafsluiter van meer dan tien minuten betreft, nee dat zou te makkelijk zijn, maar ook wat betreft de opbouw heeft het wat weg van het hoogtepunt van At Mount Zoomer. Zoals alle nummers op het album (op ‘Paper Lace’ na dan) blijft het echter een nummer dat Krug niet met één van zijn andere bands zou kunnen spelen. Op Dragonslayer hoor je invloeden van zijn andere bands samenvloeien tot één geheel, dat een eigen gezicht krijgt in de vorm van Sunset Rubdown. Krug en Ingr geven het met hun call & response vocalen zelf al aan in dit nummer: “It’s time for a bigger kill," misschien wordt het tijd om te beginnen met "Wolf Parade, dat is toch die band van Spencer Krug van Sunset Rubdown?"

9.2/10

:)

Misschien een nieuwe stage geregeld:

I would very much like to be able to accommodate Linda

Maar helaas:

I assume that Linda ... would not be looking for a salary from us

:`(

My internship fell through...
Jammer, vrijdag een mailtje gekregen dat het nog steeds niet is gelukt om voor mij een plaats te creëren bij UCL. Schijnbaar zijn stages niet iets wat Engelse studenten Epidemiologie moeten ondergaan voor het behalen van hun Master. Ze willen me graag hebben, maar ze krijgen het administratief niet voor elkaar.
Dus maar op zoek naar een andere stage, wat wel snel moet gaan lukken, gezien ik over 4,5 maand al in London wil zitten. Misschien moet ik een countdown kalender gaan maken :). Nu een mailtje richting Queen Mary University gestuurd, hopelijk lukt het daar wel. En ze doen daar kankeronderzoek, en kanker is mooi. In die zin dat je er veel subsidies voor kunt loskrijgen :).

Clip van de dag 20 juli 2009

'Citizen Erased' van Muse live op Glastonbury 2004! Over een kleine drie maanden zal het vijfde album van de heren uit Teignmouth uitkomen, dat de niet veelzeggende titel The Resistance heeft meegekregen. Naar eigen zeggen zal dit werk het magnus opus van de band moeten worden, en zal het daarin dit nummer moeten gaan vervangen. Gezien de lengte van ruim zeven minuten is het nooit op single uitgebracht, al heeft een groep fans vorig jaar wel geprobeerd om het op nummer één van verschillende download-charts te krijgen door wereldwijd mensen op te roepen om het op dezelfde dag te downloaden. Veel succes had de actie niet, behalve dan dat het NOS journaal ermee gehaald werd, maar of dat tegenwoordig nog een goed teken is kun je je afvragen. 'Citizen Erased' is afkomstig van het tweede album van Muse, Origin of Symmetry, dat inmiddels alweer bijna acht jaar geleden uitkwam. Na dit album kwam de band pas echt opzetten en bouwden ze hun gerenommeerde live-reputatie op. Inmiddels hebben ze een abonnement op zo ongeveer iedere 'Best Live Act' award die er in de wereld in omloop zijn, die ze zelfs winnen zonder ook daadwerkelijk op te treden zoals afgelopen jaar. Komende november mogen ze ons weer eens gaan herinneren waarom hun prijzenkast zo vol staat.

Clip van de dag 11 juni 2009

‘Hospital Beds’ van Cold War Kids! Behalve dat Cold War Kids net als Beirut van de clip van gisteren deze zomer in Nederland zullen optreden (Beirut op Lowlands, Cold War Kids op de Affaire in Nijmegen) zijn ook beide gecovered door Florence and the Machine. Bij Beirut bleef ze gelukkig af van het prachtige ‘Nantes’, en hield ze zich bezig met ‘Postcards From Italy’. Bij Cold War Kids gebruikte ze dit nummer, en niet geheel onverdienstelijk. Al blijft het origineel uiteraard beter. Dit nummer komt van het eerste album Robbers & Cowards van het kwartet uit Fullerton, California en dat album is ook de voornaamste reden dat ik volgende maand op de vrijdag op de Affaire te vinden zal zijn (naast het feit dat het voor mij op loopafstand is, Metronomy die dag ook speelt, en mijn zomervakantie op die dag officieel zal beginnen, een dag om naar uit te kijken dus). Vorig jaar kwam het tweede album van de band uit, dat de band er niet veel interessanter op heeft gemaakt, getuige ook de laatste video waarin ze naar technische hoogstandjes moesten teruggrijpen om nog het nieuws in de blogosphere te halen. Ach, ik ben al lang tevreden dat ze deze keer niet tegelijk spelen met Elbow (al staan nu wel tegenover de finish van de Tour de France geprogrammeerd…).

Clip van de dag 10 juni 2009

‘Nantes’ van Beirut! De dit jaar uitgekomen EP’s van Zach Codon zijn alweer een beetje in de vergetelheid geraakt, maar het vorige album The Flying Club Cup, waar dit nummer ook van afkomstig is, is er eentje om niet te vergeten. Mijn computer stond het mij niet toe om mijn jaarlijstje van 2007 te bewaren, dus de precieze plaats waar dit album stond in mijn top 10 kan ik u niet meer vertellen, maar wel dat het album dat jaar dus hoog eindigde. Mede door dit nummer, hier in een door Vincent Moon gefilmde live versie met containers als drumstel en helaas ook wat gemompel van ongeïnteresseerde terrasbezoekers die in Parijs niet zitten te wachten op een gratis optreden van de jonge zanger. Jong, want toen hij dit album uitbracht was hij pas 20. En The Flying Club Cup zou zijn tweede goed ontvangen album worden. Zoals gezegd werd deze clip opgenomen door Vincent Moon, en wel als Take Away Show voor La Blogotheque, een site waar wel meer van dit soort juweeltjes te vinden zijn, zoals sessies waarbij Sufjan Stevens op het dak wordt gezet om een nummer spelen, Foals die hun nummers acoustisch brengen of grootmachten als R.E.M. die een paar nummers brengen. Ze zijn inmiddels gevorderd tot sessie nummer 97, dus wanneer je jezelf een middag zou vervelen heb je heel wat sessies om door te spitten.

#64.1 - Beirut - Nantes
by lablogotheque

Clip van de dag 13 juni 2009

‘I Got A Lot (New New New)’ van Mika Miko! Wanneer je de band Mika Miko niet kent, zou de naam je toch wel eens bekend voor kunnen komen. De dames (en inmiddels ook één heer) van Mika Miko liggen namelijk goed in de t-shirt branche met Gareth Campesinos! en Dean Spunt van stadgenoten No Age die nog wel eens op het podium willen verschijnen in een shirt van de band. Nou speelt Dean Spunt af en toe zelf ook mee met de band, is hij de eigenaar van het label dat het album van Mika Miko heeft uitgebracht en heeft hij een relatie met van de dames in de band (vraag me niet wie), dus zou je het van hem ook als schaamteloze zelfpromotie kunnen zien, maar laten we de beste man het voordeel van de twijfel geven en denken dat hij het gewoon een mooi shirt vindt. Het nummer is afkomstig van het binnenkort uit te komen tweede album We Be Xuxa, waarbij Xuxa de naam is van een soort Braziliaanse Irene Moors uit de tijd van Telekids. Al is de naam vast niet gekozen omdat het album zo kindvriendelijk overkomt (dat laten we maar aan the Ting Tings over). Naar eigen zeggen staat de band liever op het podium dan dat ze een album opnemen, al hebben ze nog geen daad dat woord gesteld door ook wat live-data in Nederland, laat staan Europa, te plannen.

Clip van de dag 12 juni 2009

‘Omar K’ van Rainbow Arabia! Dat je als getrouwd stel prima samen muziek kunt maken lieten We Have Band en Handsome Furs dit jaar al eerder zien. Danny en Tiffany Preston uit Los Angeles doen hetzelfde met hun band Rainbow Arabia. En die bandnaam is ook meteen de beste omschrijving die je van de muziek kunt geven. Kijk anders nog even naar de clip van het nummer ‘Let Them Dance’ van het duo dat al in het voorprogramma van Gang Gang Dance verscheen, waarin ze gewapend met verfgranaten en getooid met kleurkrijt-kogels door de woestijn trekken. De inspiratie voor de clip bij het nummer ‘Omar K’ hebben ze waarschijnlijk opgedaan bij eerder genoemde Handsome Furs, die begin dit jaar voor het nummer ‘I’m Confused’ een korte zombiefilm maakten. Geen zombies echter voor Rainbow Arabia, maar weerwolven. Met baarden en puntige oren, maar gezien de volle maan waarschijnlijk toch weerwolven, die in een killing spree door een supermarkt trekken. Maar wel een wijze les aan het eind van de video: mocht u ooit opgesloten raken in een supermarkt met een stel weerwolven, begeeft u zich dan richting het drankrek. Dan zou het zelfs nog wel eens gezellig kunnen worden.